فصل امر معلوم

فعل امر از مضارع گرفته مى‏شود البته نه اينچنين كه صيغه اول آن از مضارع و بقيه صيغه‏ها از صيغه اول بلكه هر كدام از صيغه‏هاى آن از همان صيغه مضارع گرفته مى‏شود شش صيغه غائب و دو صيغه متكلم با درآوردن لام امر بر سر مضارع ساخته مى‏شود و شش صيغه مخاطب با تغيير خاصى در صيغه مضارع لذا آن هشت صيغه را امر بلام يا امر غائب و متكلم و اين شش صيغه را امر به صيغه يا امر حاضر مى‏نامند .

صيغه‏ها براى ساختن صيغه‏هاى غائب و متكلم امر لام مكسورى را كه به آن لام امر گويند در اول صيغه‏هاى مضارع درآورده علامت رفع را از آخر آن مى‏اندازيم و براى ساختن صيغه‏هاى مخاطب آن اولا از اول هر كدام از صيغه‏هاى مضارع مخاطب حرف مضارع را مى‏اندازيم ثانيا اگر ما بعد حرف مضارع متحرك بود از همانجا امر را بنا مى‏كنيم و ديگر احتياج به زياد كردن چيزى نيست و اگر ساكن بود همزه متحركى در اول آن مى‏آوريم ثالثا اگر عين الفعل مضموم بود همزه را مضموم و الا همزه را مكسور مى‏آوريم رابعا علامت رفع را از آخر صيغه مى‏اندازيم .

بنا بر اين صرف صيغه‏هاى امر از يفعل چنين است ليفعل ليفعلا ليفعلوا لتفعل لتفعلا ليفعلن افعل افعلا افعلوا افعلى افعلا افعلن لافعل لنفعل